ที่มาที่ไป

หลังจากการเรียนชั้น ม.3 หรือ ม.6 พวกเราก็แยกย้ายกันไป ตามทางเดินที่เลือกเองบ้าง หรือตามชะตากรรมกำหนดไว้บ้าง แตกต่างกันไป ตามกรรมเก่าและกรรมปัจจุบันของแต่ละคน  แต่มาวันหนึ่ง วันที่โลกเรามีเทคโนโลยีการสื่อสารที่ทำให้พวกเราพบเจอกัน จากคนสองคน เป็นสาม เป็นสี่ ... มากขึ้นเรื่อย ๆ ตามลำดับ  เกิดเป็นกลุ่มใหญ่ (ระดับหนึ่ง) ผ่านทางสื่อ Social Network ต่าง ๆ Line บ้าง Facebook บ้าง จากการพบกันบนสื่อ สู่การนัดหมายพบปะสังสรรค์กันบ้างตามสะดวกของแต่ละคน

หลายวันผ่านมา เราสนุกสนานกับการพบพูดคุยกับเพื่อนเก่า เล่าสารทุกข์สุขดิบ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสุข (เพราะทุกข์เราเก็บไว้ข้างหลัง หรือ กับการสนทนาส่วนตัวกันมากกว่า)
มันกลายเป็นศูนย์รวมแห่งความคิดถึงเพื่อน มิตรภาพ ความรัก ความผูกพันธ์ครั้งเด็ก ๆ ถูกรื้อฟื้นคืนมาอีกครั้ง ความสุขที่ดูเหมือนเล็กน้อย แต่จริงๆ แล้วอบอุ่น มันยิ่งใหญ่ กับคำว่าเพื่อน เวลาผ่านไป 20 กว่าปี มีแต่จะทำให้ความผูกพันธ์ของพวกเรามีมากยิ่งขึ้น ความรัก ความอบอุ่นที่เราหาไม่ได้กับสังคมสมัยใหม่ เมื่อหลายสิ่งผันเปลี่ยนไปในทุก ๆ ด้าน ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเพื่อน ๆ ขอบอกว่า มีความสุขเหลือเกินที่ได้รวมตัวกันอีกครั้ง และเชื่อว่าเพื่อนคนอื่น ๆ ก็คงรู้สึกได้ไม่แตกต่างกันนัก หรืออาจจะลึกซี้งกว่า

จากความสุข ณ วันนี้ พวกเราไม่เคยลืมความทุกข์ยากลำบากสมัยเป็นเด็ก หรือความทุกข์ยากลำบากของคนอื่น เพราะเมื่อเวลาผ่านไป ประสบการณ์ที่พบเจอ ทั้งความทุกข์และสุข ทำให้พวกเราเข้าใจชีวิตและมีทักษะชีวิตกันมากขึ้น

วันนี้เราถึงได้คิดถึงน้อง ๆ และอยากจะแบ่งปันความสุข แบ่งเบาความทุกข์ของน้อง ๆ คงหนีที่ไหนไปไม่ได้ นอกจากน้องๆ จากโรงเรียนที่สร้างพวกเรามา ที่นั่นก็คือ โรงเรียนชะอวดวิทยาคาร หรือที่เราเรียกกันสั้น ๆ ว่า "ช.ว." เราอยากบอกให้โลกรู้ว่า พวกเราชาว ขาวแดง อยากตอบแทนบุญคุณโรงเรียน อยากตอบแทนสังคม อยากตอบแทนแผ่นดิน สำนึกและให้ความสำคัญต่อการศึกษา

กับการร่วมมือกันก่อร่างสร้างกองทุนการศึกษาเพื่อน้อง ๆ ชาว ชว.

ด้วยรัก
จากใจชาวขาวแดง รุ่นจบ 35


มานิตา สองสี (พิศ)
TEL         : 088 768 5983
LINE  ID : ManitaJa
Facebook : Manita.Song
Skype       : Manita 501
Twitter    : Manita_j
e-Mail      : Manita99@hotmail.com